Ech sot nach eng Kéier, ech géif et hoffnungslos fannen a verfeelt, weiderzemaachen, an si huet jo gewénkt, ouni d'An opzemaachen. Paus. Ech hunn se gefrot, datt se mech sollt ukucken, an no enger Zäit – Paus – no enger Zäit huet s'et gemeet, mee hir An ware nëmme Splécken weent der greller Sonn. Ech hu mech iwwer se gebéckt, fir datt se am Schied wieren, an si goungen op. Paus. Lues: Hu mech eragelooss. Paus. Mir hunn eis an de Lëtschen dreiwe gelooss a blouwe stiechen. Wéi hun se gejéimert, wann se sech ënnert dem Bug gebéit hunn. Ech hu mech op si geluecht, mäi Gesiicht an hire Brëscht a meng Hand op hir. Mir louchen do ganz stëll, ouni eis ze bewegen. Mee ënnert eis huet sech alles beweegt an huet eis beweegt ganz roueg a stëll an op an of a vun enger Säit op déi aner.

Paus. Dem Krapp seng Lëpse bewegen sech, ouni en Toun vun sech ze ginn.

No Hallefnuecht. Hunn ni je sou eng Stellt erlieft. D'Äerd kéint onbewunnt sinn.

Paus.