|
Inédits en livre
|
Theater:
- Prozess in Bobigny.
Ein Dokumentarstück, 1972
- Aller Tage Abend.
Ein Tatsachenspiel, 1979 - Ausgezeichnet im
Nationalen Literaturwettbewerb 1979 (nie aufgeführt) - Op Lëtzebuergesch iwwerdroen 2006 ënnert dem Titel: Ze spéit
- Einmal am Ende, 1979.
Für Samuel Beckett (nie aufgeführt)
- Le Lit. Dramaticule,
1985 (jamais joué)
- Dat gëtt et dach
net. E Stéck fir ze laachen an ze fäerten, 1992 -
(ni gespillt)
- Bis zur bitteren Neige.
Ein Tatsachenspiel, 1999 (nie aufgeführt)
Schülertheater:
- Gest a Wuert
- Si a si
- 't muss een de Stoussnékel
sinn. No engem Entworf vum Ingeborg Kaiser.
Dräi Stécker fir de SPOS vu Péiténg,
1979
Adaptatiounen
op Lëtzbuergesch:
- D'Sängerin mam
Plakapp - La Cantatrice chauve (Eugène Ionesco), 1977
- Auto-Salon (Eugène
Ionesco), 1978
- D'Lacune - La Lacune
(Eugène Ionesco), 1978
- Antigone (Jean Anouilh),
1999
Récit:
- Le Jour de la mort
de Jacques Brel
Kurzgeschichten:
- Schweigen, 1996-2000
- Zu den Sternen - Vers
les étoiles - To the Stars, 2001
- Spuren um Texte, 2001
- Textraits (v. fr.), 2002
- Der brennende Bush,
2003
Gedichte -
Gedichter - Poèmes:
- Deutschunterricht
für Ausländer, 1978
- Große Anrufung
der Mächtigen, 1984
- The Day before, 1984
- Puppen-Spiel, 2001
- Texter - Texte, 1982-2000
|
Suite (Traductions)...
|
| |
|
Le Jour de la mort de Jacques Brel
Il avait retrouvé la terre de son enfance, et Brel
mettrait encore du temps avant de mourir enfin, ou presque.
Plus>>
Zu den Sternen
Die Luft war voll von diesem süßlichen,
unerträglichen Geruch verbrannten Fleisches. Er hatte sich
über die Felder gelegt, war die Hügel hochgezogen, hatte
die Ebene bedeckt und war die Berge hinaufgekrochen, wo er hängen
blieb Mehr>>
Sillons
Comme si ils n’avaient attendu qu’à être redécouverts, les: fragments, les témoignages de l'inachevé, abandonnés et oubliés n'importe où, et puis le hasard veut qu’à la recherche d’autres vestiges, ils soient trouvés et commencent à revivre, car la question qui se pose est la suivante: Que représentent-ils aujourd'hui, les mots d'hier? Et si on leur ajoutait encore des mots d'aujourd'hui? On appellerait cela aussi écrire, et ce qui est écrit, là, noir sur blanc, on pourrait le qualifier de textes. Des textes qui créent de nouveaux sillons sortant de l'oubli, du passé, et pénétrant dans le vécu nouveau, dans l'ici et maintenant
|
|