"Keng Dreem méi"

"Eppes spiirt een awer ganz gudd, an dat as héichinteressant, et huet een d'Gefill: Diem elo ass eng passéiert (et kann een sech och denke, wat et as), dat huet him d'Sprooch bis op d'Mammesprooch verschlo. Do huet een sech verluer, an e sicht sech erëm. Well et e Literat as, probéiert en dat an der Sprooch. An dat as nëmmen op Lëtzebuergesch méiglech."

anonyme (L.W., 13.2.1982)

"Wie eine kalte Dusche hingegen wirkt Guy Wagners 'Keng Drém méi' in Band 24. Es ist ein randvoll gespicktes, literarisches Melodrama an herzmuskelschwellenden Entsagungen und Resignationen. (...) Süßsauer,... aber - das kann man nicht verhehlen - stilgerecht gemacht."

F.W. (Fernand Weirich, Journal)

"Bei Guy Wagner harmonisiert alles, er findet sich in allen Formen zurecht. Ob Erzählung, Essay oder Lyrik: seine Sprache ist fließend, der Ton engagiert."

l.cl. (Léon Claus, tageblatt)

nëmmen am dram nach
hat ech däi bild
wéi s de waars
déng stëmm an
däi laachen

mee et gëtt
keng dreem méi

elo schafen ech selwer
e bild mir
wéi s de waars

fir mech

keng dreem méi
du groussen deen
nach esou kleng
e bouf deen
e mann wëllt sinn
an dofir mengt
alles misse
selwer ze léiren
alles misse
fir sech ze probéiren
an dreem sech ze schafen
nozeafen
wat aanrer och
scho probéiert
a vu lauter dreem
net méi gesinn
wéi schéin d'welt kënnt sinn
wann een sech se schaaft
amplaz se ze dreemen