ANTIGONE
Loosst mech lass. Dir ditt mer wéi um Aarm mat Ärer Hand.

CRÉON, dréckt nach méi fest.
Neen. Sou sinn ech méi staark, an ech profitéieren dervun.

ANTIGONE, stéisst e klenge Kreesch aus.
Au!

CRÉON, deem seng Ae laachen.
Vläicht ass et dat, wat ech maache muss, ganz einfach Der den Aarm verdréien, Dech un den Hoer rappen, wéi d'Meedercher beim Spillen. (E kuckt et weider un. E gëtt erëm eescht. E geet ganz no un et erun a seet.) Ech sinn Däi Monni, 't ass wouer, mee mir ginn net ganz fein mateneen ëm an der Famill. Schéngt dat Der net awer komesch, dëse Kinnék, mat deem s De de Geck mechs, deen Der awer nolauschtert, dësen ale Mann, deen der esouvill stierwe gesinn huet, fir déi et em esou leed konnt dinn, wéi fir Dech, dat kann ech Der son, an deen sech all Méi vun der Welt gët, fir ze probéieren ze verhënneren, datt s De stierfs?

ANTIGONE, no enger Weil.
Elo dréckt Der ze fest. Et deet emol net méi wéi. Ech hu keen Aarm méi.

CRÉON, kuckt et, léisst et gon, mat engem schmuele Lächelen. E grommelt.
Der Jomer weess, datt ech nach ganz aner Saachen haut ze dinn hunn, mee ech wäert mer awer d'Zäit huele, déi ech brauch, fir Dech ze rette, kleng Pescht. (En deet et, sech op e Stull ze setzen, deen an der Mëtt steet. En deet de Paltong aus, geet op et zou, schwéierfälleg, mächteg, a strëppt d'Äerm erop.) No enger verfeelter Revolutioun gët et ze dinn, dat kann ech Der son. Mee elo mussen déi dringend Affäre waarden. Ech wëll Dech net weent enger politescher Geschicht stierwe loossen. Du bass méi wäert ewéi sou. Well Däi Polynice, dëse bejomerte Schied, dëse Kadaver, deen sech tëscht de Garden zersetzt, an dee ganze Pathos, deen an Dir flaamt, dat ass just eng politesch Geschicht. Zum Ufank: Ech sinn keen Zäertlechen, mee en Empfindlechen. Ech hunn dat gär, wat propper ass, nett ass, schéi gewäsch. Gleefs De, datt dat mech op d'mannst esou degoutéiert wéi Dech, dat Fleesch, wat do an der Sonn fault? Owes, wann de Wand vum Mier kënnt, richt een et scho bis an de Palast, datt et mer hieft. An dach, maachen ech d'Fënster net mol zou. 'T ass schäisslech, an Dir kann ech et son, 't ass domm, monstuéis domm, mee ganz Theben muss et eng Zäit laang richen. Huel scho gäeren un, datt ech e begruewen hätt, Däi Brudder, schon eleng weent der Hygiene. Mee fir datt déi Bruten, déi ech regéiere, verstinn, muss et no der Läich vum Polynice e ganze Mount laang an der ganzer Stad sténken.

ANTIGONE
Dir sidd eeklech!

CRÉON
Jo, Klengt. De Metier wëllt dat esou. Wou een driwwer diskutéiere kann, ass, ob een e mecht oder ob een e net mecht. Mee wann een e mecht, da muss een en esou maachen.

ANTIGONE
Firwat maacht Der et dann?

CRÉON
Enges Mueres sinn ech opgestan a war Kinnék vun Theben. A Gott weess, datt ech aner Saachen am Liewe gäer hat wéi d'Muecht…

ANTIGONE
Dann hätt Der solle neen son!

CRÉON
Ech hätt kënnen. Mee, op eemol hunn ech mech wéi en Aarbechter gespuert, deen seng Aarbecht net wéilt maachen. An dat huet mer net éierlech geschéngt. An ech hu “jo” gesot.

ANTIGONE
Abee, tant pis fir Iech. Ech hunn net “jo” gesot! A wat gi mech Är Politik, Är Nécessitéit, Är aarme Geschichten un? Ech kann nach ëmmer “neen” zu allem son, wat ech net gär hunn, an ech si mäin eegenen Här. An Dir, mat Ärer Kroun, mat Äre Garden, mat Ärem Plënner, Dir kënnt mech just stierwe loossen, well Der “jo” gesot hutt.

© Guy Wagner, 1998


Retour Cyranos... Retour traductions...